Lakierowanie samochodu samemu? Kompletna checklista i poradnik!

Samodzielne lakierowanie samochodu to zadanie, które wielu entuzjastów motoryzacji kusi, ale jednocześnie budzi obawy. W tym kompleksowym poradniku znajdziesz szczegółową listę niezbędnych materiałów, narzędzi i środków ochrony osobistej, a także praktyczne wskazówki krok po kroku. Pozwoli Ci to ocenić zakres prac, zaplanować budżet i podjąć świadomą decyzję, czy jesteś gotowy na to wyzwanie.

Po pierwsze bezpieczeństwo, czyli jak nie zrobić sobie krzywdy?

Zanim w ogóle pomyślisz o chwyceniu za pistolet lakierniczy, musisz zadbać o swoje bezpieczeństwo. Praca z lakierami i rozpuszczalnikami wiąże się z ekspozycją na szkodliwe substancje chemiczne oraz pyły, które mogą poważnie zaszkodzić Twojemu zdrowiu. Nigdy nie lekceważ środków ochrony osobistej (BHP) to absolutna podstawa i inwestycja w Twoje zdrowie.

• Maska lakiernicza z pochłaniaczami chemicznymi (klasa A2P2 lub A2P3): To najważniejszy element wyposażenia. Chroni drogi oddechowe przed toksycznymi parami rozpuszczalników organicznych (filtr A2) oraz drobnymi pyłami i aerozolami (filtr P2 lub P3). Bez odpowiedniej maski narażasz się na poważne uszkodzenie płuc i układu nerwowego.
• Kombinezon lakierniczy: Chroni skórę przed kontaktem z lakierem i rozpuszczalnikami, a także zapobiega osiadaniu włókien z Twojego ubrania na świeżo lakierowanej powierzchni. Wybierz model antystatyczny, który nie przyciąga kurzu.
• Rękawice nitrylowe: Są odporne na działanie większości chemikaliów lakierniczych i zapewniają ochronę dłoni. Unikaj rękawic lateksowych, które mogą reagować z niektórymi substancjami.
• Okulary ochronne: Chronią oczy przed odpryskami, pyłem szlifierskim oraz mgłą lakierniczą. Nawet jeśli masz maskę pełnotwarzową, dodatkowe okulary zawsze są dobrym pomysłem.

Gdzie lakierować? Wymagania dotyczące miejsca pracy (garaż, wentylacja, oświetlenie)

Jakość finalnej powłoki lakierniczej w dużej mierze zależy od warunków, w jakich pracujesz. Nie ma co ukrywać, że idealna byłaby profesjonalna kabina lakiernicza, ale w warunkach garażowych również można osiągnąć zadowalające efekty, jeśli tylko zadbamy o kilka kluczowych aspektów. Przede wszystkim, miejsce pracy musi być czyste i wolne od kurzu. To największy wróg lakiernika amatora. Dokładne odkurzenie, umycie podłogi i ścian (jeśli to możliwe) to podstawa.

Kolejnym niezwykle ważnym elementem jest wentylacja. Opary lakierów i rozpuszczalników są szkodliwe i łatwopalne. Dobra wentylacja nie tylko chroni Twoje zdrowie, ale także pomaga w szybszym odparowaniu rozpuszczalników z lakieru, co przekłada się na lepszą jakość powłoki i mniejsze ryzyko zacieków. Upewnij się, że masz sprawny wyciąg powietrza lub przynajmniej możliwość szerokiego otwarcia bramy i okien, tworząc przeciąg.

Oświetlenie to kolejny klucz do sukcesu. Potrzebujesz jasnego, równomiernego światła, które pozwoli Ci dostrzec wszelkie niedoskonałości powierzchni, takie jak rysy, wtrącenia kurzu czy nierówności w aplikacji lakieru. Lampy LED o barwie zbliżonej do światła dziennego, rozmieszczone tak, aby eliminować cienie, będą najlepszym wyborem. Pamiętaj, że w słabym świetle łatwo o błędy, które wyjdą na jaw dopiero po wyschnięciu lakieru.

Wreszcie, temperatura i wilgotność otoczenia mają znaczenie. Optymalna temperatura do lakierowania to zazwyczaj 18-25°C, a wilgotność powinna być umiarkowana. Zbyt niska temperatura spowolni schnięcie lakieru, a zbyt wysoka może spowodować jego zbyt szybkie wysychanie na pistolecie lub powierzchni, prowadząc do "suchego natrysku" lub "morki".

Kompletna lista zakupów: Niezbędne materiały i narzędzia

Narzędzia, które musisz mieć: Od kompresora po właściwy pistolet

Bez odpowiednich narzędzi, nawet najlepsze materiały nie zagwarantują sukcesu. Oto lista sprzętu, który będzie Ci niezbędny:

• Szlifierka:
  • Zastosowanie: Niezastąpiona do prac przygotowawczych usuwania starego lakieru, rdzy, szlifowania szpachlówki i podkładu.
  • Parametry: Szlifierka oscylacyjna lub mimośrodowa (rotacyjno-oscylacyjna) jest najbardziej uniwersalna. Wybierz model z regulacją obrotów i możliwością podłączenia odkurzacza, co znacznie ograniczy pylenie.
• Pistolet lakierniczy:
  • Zastosowanie: Kluczowe narzędzie do aplikacji podkładów, lakierów bazowych i bezbarwnych.
  • Parametry: Pistolety HVLP (High Volume Low Pressure) są polecane dla amatorów, ponieważ ograniczają pylenie i zużycie materiału. Kluczowe jest dobranie odpowiedniej dyszy:
    • 1.7-2.0 mm: Idealne do gęstych podkładów.
    • 1.3-1.4 mm: Standardowe do lakierów bazowych i bezbarwnych, zapewniające gładką powierzchnię.
• Kompresor:
  • Zastosowanie: Dostarcza sprężone powietrze do pistoletu lakierniczego i innych narzędzi pneumatycznych.
  • Parametry: Minimalna pojemność zbiornika to 50 litrów, ale zalecane jest 100-150 litrów, aby zapewnić stabilne ciśnienie i uniknąć ciągłego włączania się silnika. Ważna jest również wydajność (ilość litrów powietrza na minutę) powinna być wyższa niż zapotrzebowanie pistoletu. Niezbędny jest również reduktor z odwadniaczem i filtrem oleju, aby zapobiec dostawaniu się wilgoci i zanieczyszczeń do lakieru.
• Polerka:
  • Zastosowanie: Do wykończenia powierzchni po lakierowaniu usuwania drobnych niedoskonałości, hologramów i wydobywania lustrzanego blasku.
  • Parametry: Maszyna polerska obrotowa (rotacyjna) lub dual-action (DA). Dla początkujących polecam DA ze względu na mniejsze ryzyko przypalenia lakieru.
• Narzędzia ręczne:
  • Zastosowanie: Do precyzyjnego szlifowania w trudno dostępnych miejscach i nakładania szpachlówki.
  • Parametry: Klocki szlifierskie o różnej twardości i kształtach, szpachelki do szpachli.

Fundament prac: Papiery ścierne, szpachlówki i podkłady

Przygotowanie powierzchni to 80% sukcesu. Odpowiednie materiały ścierne, szpachlówki i podkłady są tu kluczowe.

• Papiery ścierne (o różnej gradacji):
  • P80-P120: Do agresywnego usuwania rdzy, starego, zniszczonego lakieru i głębokich rys.
  • P180-P320: Do szlifowania szpachlówki, nadawania jej kształtu i przygotowania pod podkład.
  • P400-P800 (na mokro): Do szlifowania podkładu, matowienia powierzchni przed nałożeniem lakieru bazowego.
  • P1500-P2500: Do matowienia lakieru bezbarwnego przed polerowaniem, usuwania wtrąceń.
  • Popularne są krążki na rzep do szlifierek oraz arkusze do szlifowania ręcznego.
• Szpachlówki:
  • Szpachlówka uniwersalna (wypełniająca): Najczęściej stosowana do wypełniania większych nierówności i wgnieceń.
  • Szpachlówka wykończeniowa (finish): Delikatniejsza, do precyzyjnego wyrównywania drobnych niedoskonałości i porów po szpachlówce uniwersalnej.
  • Szpachlówka z włóknem szklanym: Do napraw większych ubytków i wzmacniania struktury, np. w przypadku pęknięć.
• Podkłady:
  • Podkłady antykorozyjne (reaktywne lub epoksydowe): Absolutnie niezbędne na gołą blachę. Reaktywne tworzą barierę chemiczną, epoksydowe fizyczną. Chronią przed rdzewieniem i zapewniają doskonałą przyczepność kolejnych warstw.
  • Podkłady akrylowe (wypełniające): Nakładane na podkład antykorozyjny lub stary, zmatowiony lakier. Ich zadaniem jest izolacja, wyrównanie chłonności podłoża, wypełnienie drobnych nierówności po szpachlowaniu i zapewnienie idealnie gładkiej powierzchni pod lakier bazowy.

Serce operacji: Jak dobrać lakier bazowy, bezbarwny, utwardzacz i rozcieńczalnik?

System lakierniczy to zazwyczaj dwuetapowy proces. Najpierw nakładamy lakier bazowy, który nadaje samochodowi kolor. Następnie, aby zabezpieczyć kolor i nadać mu połysk, aplikujemy lakier bezbarwny. W Polsce amatorzy często sięgają po lakiery akrylowe rozpuszczalnikowe ze względu na łatwość aplikacji, choć w profesjonalnych warsztatach coraz popularniejsze są lakiery wodne, bardziej ekologiczne i spełniające normy emisji LZO. Kluczowe jest prawidłowe dobranie utwardzacza i rozcieńczalnika do danego systemu lakierniczego. Producenci lakierów oferują specjalne linie produktów, gdzie utwardzacze i rozcieńczalniki są idealnie dopasowane do konkretnych lakierów bazowych i bezbarwnych. Użycie niewłaściwych komponentów może prowadzić do problemów z schnięciem, twardością powłoki, a nawet jej trwałością. Zawsze sprawdzaj karty techniczne produktów i stosuj się do zaleceń producenta.

Chemia pomocnicza, która ratuje efekt: Odtłuszczacze, zmywacze i inne niezbędniki

Nawet najlepiej przygotowana powierzchnia może zostać zniweczona przez niewidoczne zanieczyszczenia. Dlatego zmywacz silikonowy jest absolutnie niezbędny. Używamy go przed każdym etapem lakierowania po szlifowaniu, przed podkładem, przed bazą i przed lakierem bezbarwnym. Jego zadaniem jest usunięcie wszelkich śladów tłuszczu, wosku, silikonu czy innych zanieczyszczeń, które mogłyby spowodować "rybie oka" lub słabą przyczepność kolejnych warstw. To mały koszt, który ratuje cały efekt pracy!

Mistrzowie drugiego planu: Taśmy, folie, kubki i sitka

Te niepozorne materiały odgrywają ogromną rolę w precyzji i czystości pracy.

• Taśma lakiernicza: Dostępna w różnych szerokościach. Służy do precyzyjnego odcinania linii, maskowania krawędzi i zabezpieczania elementów. Wybieraj taśmy wysokiej jakości, które nie zostawiają kleju i nie podciekają.
• Folia lub papier do maskowania: Niezbędne do okrywania dużych powierzchni, które nie mają być lakierowane (np. szyby, koła, całe elementy karoserii).
• Kubki do mieszania lakieru z podziałką: Umożliwiają precyzyjne odmierzenie proporcji lakieru, utwardzacza i rozcieńczalnika, zgodnie z zaleceniami producenta.
• Sitka do filtrowania lakieru: Niezbędne do przefiltrowania lakieru przed wlaniem go do pistoletu. Usuwają wszelkie drobiny kurzu, grudki czy zanieczyszczenia, które mogłyby zapchać dyszę lub wylądować na lakierowanej powierzchni.
• Ściereczki antystatyczne (pyłochłonne): Specjalne ściereczki nasączone lepką substancją, służące do zbierania ostatnich drobinek kurzu z powierzchni tuż przed lakierowaniem.

Przygotowanie auta do lakierowania: Proces krok po kroku

Przygotowanie to najdłuższy i najbardziej pracochłonny etap, ale to właśnie on decyduje o finalnym efekcie i trwałości lakieru. Nie ma tu miejsca na skróty.

Demontaż czy maskowanie? Co się bardziej opłaca?

Przed rozpoczęciem prac stajesz przed dylematem: demontować elementy takie jak klamki, lusterka, listwy, czy je maskować? Moje doświadczenie podpowiada, że demontaż zawsze daje lepsze efekty. Pozwala na dokładne polakierowanie wszystkich krawędzi i zakamarków, eliminując ryzyko podcieknięć lakieru pod taśmę czy niedomalowanych miejsc. Oczywiście, wymaga to więcej czasu i umiejętności, a także ostrożności, aby nie uszkodzić delikatnych elementów. Jeśli jednak lakierujesz całe auto lub duży element, demontaż jest najlepszym rozwiązaniem. Maskowanie jest szybsze i prostsze, idealne do drobnych zaprawek lub lakierowania zderzaka, ale zawsze wiąże się z ryzykiem niedoskonałości.

Usuwanie starej powłoki i rdzy klucz do trwałości nowego lakieru

To absolutnie fundamentalny krok. Niedokładne usunięcie rdzy to grzech pierworodny lakiernika nowa powłoka szybko zacznie pękać i odpadać. Rdzę należy usunąć mechanicznie, aż do czystej blachy, najlepiej papierami ściernymi o gradacji P80-P120. Podobnie ze starym, uszkodzonym lakierem musi zostać usunięty, jeśli jest popękany, łuszczący się lub ma liczne uszkodzenia. Jeśli stary lakier jest w dobrym stanie, wystarczy go zmatowić, ale w przypadku rdzy, zawsze do gołej blachy. Po usunięciu rdzy, gołą blachę należy natychmiast zabezpieczyć podkładem antykorozyjnym.

Sztuka szpachlowania i szlifowania: Jak uzyskać idealnie gładką powierzchnię?

Szpachlowanie to proces wypełniania wgnieceń i nierówności. Nakładaj szpachlówkę cienkimi warstwami, starając się nadać jej kształt zbliżony do oryginalnego profilu elementu. Po wyschnięciu, kluczowe jest precyzyjne szlifowanie szpachlówki. Zacznij od papierów o gradacji P180-P240, aby nadać kształt, a następnie stopniowo przechodź do P320, aby wygładzić powierzchnię. Szlifuj na sucho, używając klocka szlifierskiego, aby powierzchnia była idealnie płaska. Pamiętaj, że każda niedoskonałość na tym etapie będzie widoczna pod lakierem.

Aplikacja podkładu: Izolacja i wyrównanie przed finalnym kolorem

Po szpachlowaniu i dokładnym odtłuszczeniu, czas na podkład. Jeśli masz gołą blachę, zacznij od podkładu antykorozyjnego (reaktywnego lub epoksydowego). Następnie nałóż podkład akrylowy. Jego cele są wielorakie: izoluje poprzednie warstwy, wyrównuje chłonność podłoża, wypełnia drobne pory i rysy po szlifowaniu szpachlówki, a także zapewnia doskonałą przyczepność dla lakieru bazowego. Podkład akrylowy nakładaj w 2-3 cienkich warstwach. Po wyschnięciu, podkład należy zeszlifować na mokro papierami P400-P800, aby uzyskać idealnie gładką i matową powierzchnię. To etap, który decyduje o gładkości finalnej powłoki.

Odtłuszczanie i odpylanie: Dlaczego ten etap decyduje o wszystkim?

Powtarzam to do znudzenia, ale to naprawdę ważne: dokładne odtłuszczenie i odpylenie powierzchni przed każdym kolejnym etapem lakierowania to absolutna konieczność. Używaj zmywacza silikonowego i czystych ściereczek, zmieniając je często. Po odtłuszczeniu, tuż przed lakierowaniem, przetrzyj powierzchnię ściereczką antystatyczną, aby zebrać ostatnie drobinki kurzu. Pominięcie tego kroku, nawet w najmniejszym stopniu, może skutkować pojawieniem się "rybich oczu" (charakterystycznych kraterów w lakierze), słabą przyczepnością lub wtrąceniami kurzu, które zniweczą cały Twój wysiłek.

Nakładanie lakieru: Techniki dla gładkiej i trwałej powłoki

Teraz, gdy powierzchnia jest idealnie przygotowana, możemy przejść do najprzyjemniejszego etapu nakładania lakieru. Pamiętaj o cierpliwości i precyzji.

Regulacja pistoletu lakierniczego: Ciśnienie, strumień i ilość materiału

Prawidłowa regulacja pistoletu to podstawa. Zanim zaczniesz lakierować auto, zawsze wykonaj próbny natrysk na kawałku kartonu lub starego elementu. Pozwoli Ci to wyczuć pistolet i dostosować ustawienia:

• Ciśnienie powietrza: Zazwyczaj wynosi 2-3 bar w zależności od pistoletu i lakieru. Zbyt niskie ciśnienie spowoduje "suchy natrysk" i "morkę", zbyt wysokie nadmierne pylenie i marnowanie materiału.
• Szerokość strumienia: Reguluje się ją pokrętłem na pistolecie. Strumień powinien być owalny, równomierny i odpowiednio szeroki do lakierowanego elementu, ale na tyle wąski, abyś mógł kontrolować nakładanie.
• Ilość podawanego materiału: Reguluje się ją pokrętłem iglicy. Powinna być taka, aby lakier tworzył mokrą, ale nie spływającą warstwę. Zbyt mało materiału da "suchy natrysk", zbyt dużo zacieki.

Pamiętaj, aby pistolet trzymać prostopadle do powierzchni, w stałej odległości (ok. 15-20 cm) i poruszać nim równomiernie.

Jak poprawnie nakładać lakier bazowy (kolor)?

Lakier bazowy nakładamy w kilku cienkich warstwach, zazwyczaj 2-3, w zależności od siły krycia koloru. Każdą warstwę nakładaj równomiernie, z zachodzeniem pasów na siebie o około 50%. Ruch pistoletu powinien być płynny, od jednego końca elementu do drugiego. Kluczowe jest, aby każda warstwa była "pyłosucha" (matowa i nieklejąca) przed nałożeniem kolejnej. Czas odparowania między warstwami to zazwyczaj 5-15 minut, w zależności od temperatury i rozcieńczalnika. Celem jest uzyskanie jednolitego, pełnego pokrycia bez widocznych smug czy prześwitów.

Nakładanie lakieru bezbarwnego: Jak uniknąć zacieków i uzyskać głęboki połysk?

Lakier bezbarwny to warstwa, która nadaje połysk i chroni lakier bazowy. Zazwyczaj nakłada się go w 2 warstwach. Pierwsza warstwa powinna być cienka, "klejąca", aby stworzyć bazę dla drugiej. Po krótkim czasie odparowania (ok. 10-15 minut, aż pierwsza warstwa będzie lekko klejąca, ale nie mokra), nakładamy drugą warstwę grubszą, "na mokro". To właśnie ta druga warstwa odpowiada za głęboki połysk i gładkość. Ruch pistoletu musi być nieco wolniejszy, a odległość stała, aby lakier ładnie się rozlał. Aby uniknąć zacieków, nie nakładaj zbyt dużo materiału w jednym miejscu i utrzymuj stałą prędkość ruchu. Jeśli zobaczysz, że lakier zaczyna "ciągnąć" się w dół, natychmiast przestań i przejdź do kolejnego obszaru.

Suszenie i utwardzanie: Ile czasu potrzeba i od czego to zależy?

Po nałożeniu lakieru bezbarwnego następuje etap suszenia i utwardzania. Czas schnięcia zależy od wielu czynników: typu lakieru (akrylowy, wodny), rodzaju utwardzacza (szybki, standardowy, wolny), temperatury otoczenia i wilgotności powietrza. Do "pyłosuchości" (stanu, w którym kurz nie przykleja się do powierzchni) zazwyczaj potrzeba od 30 minut do kilku godzin. Pełne utwardzenie lakieru, które pozwala na bezpieczne polerowanie i montaż elementów, może trwać od 24 godzin do nawet kilku dni. W tym czasie staraj się unikać dotykania lakieru, narażania go na wilgoć czy duże obciążenia mechaniczne. Im dłużej lakier będzie się utwardzał w odpowiednich warunkach, tym trwalsza i bardziej odporna będzie powłoka.

Finisz i polerowanie: Ostatnie szlify dla lustrzanego blasku

Inspekcja po lakierowaniu: Identyfikacja i usuwanie niedoskonałości (wtrącenia, morka)

Po wyschnięciu lakieru, ale przed pełnym utwardzeniem, przychodzi czas na inspekcję. Przy dobrym oświetleniu dokładnie obejrzyj całą polakierowaną powierzchnię. Szukaj najczęstszych niedoskonałości: wtrąceń (kurz, włókna), morki (nierówna struktura lakieru, przypominająca skórkę pomarańczy), zacieków, a także ewentualnych niedomalowań. Drobne wtrącenia można delikatnie usunąć specjalnym ostrzem do usuwania wtrąceń lub szlifowaniem na mokro, ale z poważniejszymi wadami lepiej poczekać do pełnego utwardzenia lakieru.

Szlifowanie na mokro kiedy jest potrzebne i jak je wykonać?

Szlifowanie na mokro jest konieczne, gdy chcemy usunąć wtrącenia, zniwelować "morkę" lub przygotować powierzchnię do polerowania. Wykonuje się je po pełnym utwardzeniu lakieru, używając bardzo drobnych papierów ściernych wodnych, np. P1500, P2000, a następnie P2500. Szlifuj delikatnie, z dużą ilością wody, ruchami krzyżowymi, aby równomiernie zmatowić powierzchnię. Celem jest usunięcie niedoskonałości i uzyskanie jednolitej, matowej powierzchni bez głębokich rys. Pamiętaj, aby nie przeszlifować lakieru bezbarwnego to wymaga wyczucia i doświadczenia.

Polerowanie mechaniczne: Jak wydobyć lustrzany blask bez hologramów?

Po szlifowaniu na mokro powierzchnia będzie matowa. Aby przywrócić jej lustrzany blask, niezbędne jest polerowanie mechaniczne. Użyj maszyny polerskiej (obrotowej lub dual-action) oraz odpowiednich past polerskich zazwyczaj zaczyna się od pasty tnącej (gruboziarnistej), a kończy na wykończeniowej (drobnoziarnistej). Kluczowe jest używanie odpowiednich padów polerskich i praca z umiarkowaną prędkością, aby nie przegrzać lakieru. Poleruj małymi sekcjami, równomiernie rozprowadzając pastę. Aby uniknąć hologramów (charakterystycznych okręgów widocznych pod światło), zawsze kończ polerowanie pastą wykończeniową i miękkim padem, a na koniec przetrzyj powierzchnię czystą mikrofibrą.

Unikaj tych błędów: Najczęstsze pułapki lakierowania dla amatorów

Lakierowanie to proces, w którym łatwo o błędy. Oto najczęstsze pułapki, na które musisz uważać:

Złe przygotowanie powierzchni grzech pierworodny lakiernika

Jak już wspominałem, to najczęstszy i najbardziej krytyczny błąd. Niedokładne usunięcie rdzy, starego, łuszczącego się lakieru, słabe szpachlowanie (pozostawienie porów, nierówności) czy brak odtłuszczenia to gwarancja katastrofy. Nowy lakier nie będzie miał odpowiedniej przyczepności, zacznie pękać, odpadać, a pod nim pojawi się rdza. Poświęć na ten etap tyle czasu, ile potrzeba, i bądź pedantyczny.

Problem "rybiego oka": Skąd się bierze i jak z nim walczyć?

"Rybie oka" to małe, okrągłe kratery w lakierze, które wyglądają jakby ktoś kropnął na świeżą powłokę olejem. Ich główną przyczyną są zanieczyszczenia silikonowe, tłuszcz, wosk lub inne substancje oleiste, które pozostały na powierzchni. Walczyć z nimi można tylko poprzez rygorystyczne odtłuszczanie zmywaczem silikonowym przed każdym etapem. Jeśli "rybie oka" pojawią się, jedynym ratunkiem jest zeszlifowanie lakieru, ponowne dokładne odtłuszczenie i ponowne lakierowanie. W niektórych przypadkach można dodać do lakieru specjalny dodatek anty-silikonowy, ale to ostateczność.

Przeczytaj również: Malowanie farbą chlorokauczukową pistoletem: Perfekcyjny efekt krok po kroku

Zacieki, mgiełka, chmurzenie jak zapobiegać typowym wadom lakierniczym?

• Zacieki: Powstają, gdy nałożysz zbyt grubą warstwę lakieru lub zbyt wolno poruszasz pistoletem. Lakier nie ma gdzie odparować i zaczyna spływać. Zapobiegaj im, nakładając cienkie, równomierne warstwy i utrzymując stałą prędkość ruchu.
• Mgiełka (suchy natrysk): To szorstka, matowa powierzchnia, która powstaje, gdy lakier wysycha w powietrzu, zanim dotrze do elementu. Przyczyny to zazwyczaj zbyt niskie ciśnienie powietrza, zbyt duża odległość pistoletu od powierzchni, zbyt szybki ruch pistoletu lub zbyt szybki rozcieńczalnik w zbyt wysokiej temperaturze. Zwiększ ciśnienie, zmniejsz odległość, zwolnij ruch.
• Chmurzenie (nierównomierne pokrycie kolorem): Najczęściej dotyczy lakierów metalicznych i perłowych. Powstaje, gdy pigmenty metaliczne układają się nierównomiernie, tworząc jaśniejsze lub ciemniejsze plamy. Przyczyną może być zbyt duża ilość lakieru w jednym miejscu, zła technika nakładania (np. zbyt duże zachodzenie pasów), niewłaściwa regulacja pistoletu lub zbyt wysokie ciśnienie. Kluczem jest równomierne nakładanie cienkich warstw i odpowiednie "przymglenie" (ostatnia, bardzo cienka warstwa lakieru bazowego, nakładana z większej odległości, aby ułożyć pigmenty).